Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Το νέο Κυπριακό: Μία παρτίδα σκάκι

Οι Κύπριοι πολιτικοί έπραξαν αυτό που έκριναν πως είναι το καλύτερο για τον τόπο τους. Πήραν μια δύσκολη απόφαση, δεν ξέρω βάσει ποιων υπολογισμών. Σημασία έχει πως έκαναν χρήση του δικαιώματός τους να ορίσουν μόνοι τους τη μοίρα τους και είναι αξιοθαύμαστοι για δύο πράγματα: το θάρρος να ακολουθήσουν τον πιο δύσκολο, κατά τα φαινόμενα, δρόμο και την πολιτισμένη συμπεριφορά τους. Αν είδατε τη συζήτηση στην κυπριακή Βουλή, καταλαβαίνεται τι λέω. Άλλος πλανήτης!
Αν η απόφαση ήταν σωστή ή όχι, είναι ένα άλλο θέμα. Με τις ελάχιστες γνώσεις που έχω για οικονομικά και γεωπολιτικά δεδομένα, θεωρώ πως ήταν λάθος, επειδή δεν έχουν, μάλλον, τον τρόπο να διαχειριστούν επιτυχώς τα προβλήματα που ανακύπτουν. Μπορεί όμως και να τα έχουν και εμείς να μην το ξέρουμε.

Η απόφαση της Ευρώπης ήταν υπερβολικά ριψοκίνδυνη. Τους ξέφυγε; Ήταν προσχεδιασμένο; Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι γνωρίζω την απάντηση, αν και μπορώ να την υποθέσω.
Αυτό που ξέρω είναι πως οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι καλούνται για άλλη μια φορά να βάλουν το χέρι στην τσέπη και να πληρώσουν, αυτή τη φορά,  για ένα πρόβλημα που δημιουργήθηκε από το διογκωμένο τραπεζικό σύστημα της Κύπρου, που οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στις (γκρίζες; μαύρες; κόκκινες;) καταθέσεις των Ρώσων μεγιστάνων. Μπορεί να θεωρηθεί ηθική επιλογή κάτι τέτοιο;
Από την άλλη, τίθεται το σοβαρότατο ηθικό ζήτημα της υφαρπαγής καταθέσεων (όχι επενδύσεων), το οποίο, επιπλέον, πλήττει την εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα, όχι μόνο της Κύπρου, αλλά και όλων των χωρών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα χρέους.
Αλλά έτσι είναι τα διλήμματα, και είναι πολλά στη ζωή των χωρών και του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά! Ας δεχτούμε το πιο σκοτεινό σενάριο: πρόκειται περί ληστείας και ύπουλου χτυπήματος, προκειμένου οι Γερμανοί ή οι Ρώσοι ή κάποιος άλλος που δεν γνωρίζουμε να εκμεταλλευτεί τον όποιο πλούτο της Κύπρου. Μπορούμε να συζητάμε για το θέμα για δεκαετίες, και επειδή δεν έχουμε πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες, να περνάμε, απλώς, την ώρα μας, ενώ κάποιοι άνθρωποι θα έρχονται αντιμέτωποι με δυσεπίλυτα, καθημερινά προβλήματα.
Κάθε λαός και κάθε άνθρωπος ξεχωριστά προσπαθεί να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά του. Ευχής έργο θα ήταν να χρησιμοποιούσαν μόνο ηθικά μέσα. Πότε, όμως, ήταν ο κόσμος έτσι; Πάντα υπήρχαν οι δυνατοί και οι αδύναμοι, οι έξυπνοι και οι κουτοί, οι ηθικοί και οι ανήθικοι. Και αυτό δεν αλλάζει. Οι διαδρομές αλλάζουν, αλλά η αφετηρία και το τέρμα είναι πάντα τα ίδια, τα διλήμματα το ίδιο. Πάντα πορευόμαστε ανάμεσα σε φίλους και εχθρούς, μας ζητούν και ζητάμε, κλαίμε και γελάμε. Και επιλέγουμε, πότε το σωστό και πότε το λάθος.

Ο δρόμος που επέλεξε η Ελλάδα, μέχρι στιγμής, μοιάζει να είναι ο λιγότερο ριψοκίνδυνος και της Κύπρου μοιάζει να είναι ο δυσκολότερος. Αλλά ποιος μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά; Ο χρόνος θα δείξει. Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι πως στην παγκόσμια, ζωντανή σκακιέρα, κάθε πιόνι έχει τον ρόλο του. Οφείλει να γνωρίζει αν είναι ο βασιλιάς, κάποιος αξιωματικός ή απλός στρατιώτης, ώστε να υπολογίσει σωστά την πορεία του. Μόνο που αυτά τα πιόνια δεν είναι άψυχα. Είναι άνθρωποι, που προσπαθούν να επιβιώσουν από τη μάχη ανάμεσα στο λογικό και το θυμικό τους μέρος. Η καρδιά και το μυαλό, λογική κι ευαισθησία!

Οι Κύπριοι πολιτικοί δεν είναι ούτε ήρωες ούτε ηλίθιοι. Είναι άνθρωποι με ευθύνες που έλαβαν μια απόφαση. Όπως νωρίτερα είχαν κάνει και οι δικοί μας. Όπου και αν οδηγούν οι αποφάσεις αυτές, η αξία τους θα κριθεί, όχι μόνο από το άμεσο όφελος που θα αποφέρουν, αλλά και από την υπευθυνότητα με την οποία θα αντιμετωπιστούν οι όποιες συνέπειες. Αν αποδειχτεί σωστή, ας την αξιοποιήσουν έξυπνα. Αν αποδειχτεί λάθος, ας αναλάβουν την ευθύνη της επιλογής τους με το ίδιο θάρρος που επέδειξαν όταν αποφάσιζαν, και ας γίνουν επινοητικοί, ώστε να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια. Και οι Κύπριοι και εμείς και ο καθένας.



Αθηνά Ταρλά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εδώ υποστηρίζουμε τα ελληνικά γράμματα. Σεβόμαστε τον κώδικα επικοινωνίας του διαδικτύου και δεν "φωνάζουμε" χρησιμοποιώντας κεφαλαία. Είμαστε ευγενικοί και κουβεντιάζουμε πολιτισμένα.